ريسمان

خسته دل

Rho — Thu, 24 Jan 2008 23:36:00 GMT

ای شـمع سـينه سـوخته پـروانه ات کـجاسـت

وان گـوهـر يـگـانـه، دردانـه ات کـجاسـت

دارد هــوای گــريـه دل درد مـنـد مـن

ای نـازنيـن کـرده سـفر، شانه ات کـجاسـت

تـا چـند چـو ديـوانه هـا روم کـوی به کـوی

ای هـمره نسـيم رفـته، کـاشانه ات کـجاسـت

درمـن خـيال روی تـو هـر لحـظه زنـده اسـت

مـن زنـده ام بـياد تـو، افـسانه ات کـجاسـت

چــشـمم گـواه اشـک غـريـبـانـه مـن اسـت

ای يـار آشـنا، نگـاه غـريـبـانه ات کـجاسـت

در ايـن سکـوت غـمـزده ، تـنها نـشـسـته ام

رقـص مـدام و خـنده مـسـتانه ات کـجاسـت

می پـرسـم از خـيـال کـه ای پـيـر خـسـتـه دل

خـلوت نـشـين بـزم حـقـيرانه ات کـجاسـت

پـايـيزعـمر مـن رسـيـد و نـشد وصل حـاصلم

ای گـل ، شـميـم عـطر بهـارانه ات کـجاسـت

مـا را امـيـد مـرحـمـت از روزگـار نـيـسـت

سـاقی بگـو، نـشـان مـيـخـانه ات کـجاسـت

دنيای من

Rho — Fri, 04 Jan 2008 03:07:00 GMT

شـايـد بـرای دنـيـا ولی بـرای يک نفـر

تـو تـو

يک نفـر باشی يک دنيايی

غم هجر

Rho — Sat, 24 Nov 2007 02:25:00 GMT

اشکم از دوری تـو ، گـشـته بـر خـاک امـشب

ديـده ام منتـظر و، دل شـده غـمناک امـشب

امـشب ازهـجرتو چو شمع چنان خواهم سوخت

که شود نام من از هـر دو جهان پاک امـشب

افسانه

Rho — Thu, 01 Nov 2007 02:33:00 GMT

افـسوس کـه مـا وصلـت جـانانـه نديديـم

از دهـر بـجـز بـازی خـصمـانـه نديديـم

هـر جـو که ديديـم در اين معـرکهء عـمـر

از خـويـش کـشيديـم و ز بيگـانه نديديـم

دل سـوختهء شمعـيم، که در خلوت شبهـا

بـرآتـش خـود سـايـه پـروانـه نديديـم

بـر تخـت نشـينيـم ولی بهـر دل خـويش

شـايـسته تـر از خـلـوت ميخـانه نديديـم

( بـس منـّت يک جـرعه کـشيـديم ز ساقی

لـيکـن زمی اش حـالـت مستـانه نديديـم )

هـرچـنـد که مستيـم ولی درهـمـه عـالـم

هـشـيـارتـر از ايـن دل ديـوانـه نديديـم

دوراز تـو فـتاديم و درايـن کُـنج خرابـات

جـايی بـه ازايـن گـوشه ويـرانه نديديـم

يک حـلـقهء موی تـو بعـالـم نـفـروشـيـم

زيرا که درعـالـم به از آن خـانه نديديـم

درحسرت اين عـشق تـو بگـذار بمـانـيم

کـه هـرچـه ديديـم بجـز افـسـانه نديديـم

يار سفر کرده

Rho — Sun, 16 Sep 2007 21:39:00 GMT

شـربتی از لـب لعلش نچـشيـديم و برفـت

روی مه پيکـر او سـيـر نديديم و برفـت

گويی ازصحبت ما سخت به تنگ آمده بود

بار بربست و به گردش نرسيديم و برفـت

( هديه )

گل بی بو

Rho — Fri, 14 Sep 2007 02:30:00 GMT

گـل پـيـش رخـت هـيچ نـدارد بـر و رويی

گـل بشکـفـد از گـل چـو در اين باغ ببـويی

صد چهچهه زد هر نفس از شوق تو بلبل

بـاشـد کـه بـصـد نـاز تـو يک جـمله بگـويی

رنـدان خرابـات ز سـودای تـو مسـتـنـد

بـرخيـز و گـل افـشـان کـن و بـرگير سبـويی

دل پـای نهـد درره و در وصل تـو کـوشـد

از سـرزنـش خــار، دل نـرنـجـد سـر مـويی

گـويند که اين عـمر گران اسـت و نگويند

از بـهـر چـه چـون آب رَود جـوی بـجـويی

گـر طـالـب فـيـضی ادب آمـوز و مـحـبـت

کـز خـلـق خـوشـت خـلـق بگـويـنـد نکـويی

گـفـتی کـه وفـاداری و از اهـل صفـايـی

صد حيف که چون شاخه کج ، راست نرويی

هجران تو پيداست که در طـاقـت ما نيست

پـس از چـه کِـشی هـر نفسم کوی به کـويی

از فکـر بـد انـديـش دل ريـش بـرآمـد

وز گـنج نـکـاويـده بـجـز رنج نـجـويی

بی وفا

Rho — Fri, 14 Sep 2007 01:14:00 GMT

آيـا زمانه بی وفـاسـت ويـا يـار بی وفاست

يـا آنکه عـشـق را می کند انکـار بی وفاست

رنجی که باغـبـان کشيـده دراين باغ هيچ

دستش ا گر خليده گشته، نه گل خاربی وفاست

يـارب تـو بی وفـايی ما مردمان بـبـيـن

ديگر مگـو کـه عـاشـق غـمخـوار بی وفاست

مـا را به نيم سکه هم نخـريـدنـد اهـل دل

مـايـيـم بی بهـا ويـا که خـريـدار بی وفاست

مـايـيـم و يکـدل و صـد تـيـر درد و آه

خوش می زند نشانه را که کماندار بی وفاست

خـون می چکـد زنـاخـن جلاد قـلـب مـن

راحـت نمی کـشـد مرا، چـه بسيـار بی وفاست

بـا کـاروان عـمـر گـم شديـم در کـويـر درد

ايـن ره کج اسـت يـا قـافـلـه سالار بی وفاست

آغـوش مـرگ را طـلـبـيـديـم ولـی دريـغ

از بـخـت بـد مـا اجـل ايـن بـار بی وفاست

يار خوش رو

Rho — Mon, 06 Aug 2007 20:19:00 GMT

يار خوش رو

در آن ميهمانی ازغم تو جامم پرخون شد

آن طالع ما به نحسی فـلک دگرگـون شد

آن رفـيـقی که دم وفـا بـر لـب داشـت

به ظاهر با ما و دردل بی عهد و پيمون شد

به طاعت ما دعوت ميخانه اجابت کـرد

شب شد وبه طاعت رقيب ازخانه بيرون شد

آن يار غـزل خـوان، آن يار خوش وفـا

جـفـا کرد و از جـور او چشم ما کارون شد

رخش بـت من و کـلامـش نـفـسم بـود

آن دم که ازاو بر می آمد، نـاگه طاعون شد

به ديده منت در دلم جای گرفـت مهر او

لـيک از بـد روزگـار خـانه ما ويـرون شد

ليلی قصه ما حال من به درد می خواسـت

دل بشکست و جامـش از خون مجنون شد

ای همره آواز کـه می خوانـدت بـه گـناه

باش که مهر تو نيـز از دل من بيرون شد

ضمير هميشه غايب

Rho — Fri, 13 Jul 2007 01:30:00 GMT

کتاب خاطرات تو شد باز . . .

ما اول شخص مفرد . . . تو ضمیر هميشه غايب . . .

اصلا ً من از کجای يک حرف ربط به تو اضافه شوم. . . که نباشم

تو از اين همه ماضی ، بـعـيـد تری به من. . .

که حذف مرا به قرينه کشاندی . . . و نفهـميدی. . . عشق

مع الغـيـر بود . . . یا وحده ؟ . . .

فال من

Rho — Fri, 13 Jul 2007 00:51:00 GMT

نمی شود نمی رسد ، نمی رسد نمی شود

هميشه فال بخت من، بـغـيـر بـد نمی شـود

هزار قـصّه خواندم ، به گوشهايـت از وفـا

بگـو دل فـراريـت ، چرا بـلـد نمی شـود

دو دست من پراز انار، بلورهای سرخ سيب

ولی دريغ دسـت تـو، چرا سبـد نمی شـود

تو گفـته ای که تا ابـد، نمی رسی به داد من

دگـر ز پـا فـتـاده ام ، چرا ابـد نمی شـود

چرا؟